We weten het allemaal: eens gaan we dood. Maar hierover praten is voor veel mensen niet zo vanzelfsprekend. Toch kan het heel fijn en zinvol zijn om hierover in gesprek te gaan met je naasten en/of met een uitvaartbegeleider.

Wat vind jij belangrijk als je dood gaat of dood bent? En wat vinden je direct naasten dan belangrijk?

Wanneer iemand overlijdt moeten er veel beslissingen genomen worden. Als je vooraf informatie inwint en er samen over praat, dan hoeft niet alles na het overlijden. Dat geeft gemoedsrust en meer ruimte voor het rouwproces. Onderwerpen die naast (natuur)begraven of cremeren zinvol zijn om bij stil te staan zijn: de laatste verzorging en manier van opbaren, maar ook een kist/mand/plank met wade. Een kist kan en mag je namelijk ook zelf maken.

Zo werd ik benaderd door een familie, waarbij de vader niet lang meer te leven had i.v.m. ziekte. Het was een bijzondere ochtend toen ik bij deze familie aan de keukentafel zat. Open en vrij werd er gesproken over de dood en er was ruimte voor iedereen om zijn of haar verhaal te doen en vragen te stellen. Ook meneer deed mee in een deel van dit gesprek. De oudste zoon was begonnen met het maken van een kist van een eikenhouten kast. De jongste zoon was begonnen met het ontwerpen van een rouwkaart. Zowel de kist als de kaart zijn heel persoonlijk en passend geworden. Het samenwerken en beleven van deze situatie heeft zowel de zonen en hun vader, als de rest van de naaste familie geholpen bij het afscheid nemen en bij het begin van hun rouwproces.

Doodgaan: praat erover. Deel je gedachten, zorgen en wensen, zodat er rust en ruimte kan zijn bij leven, bij het leven loslaten én in de week van de uitvaart.