Mevrouw was altijd thuis. Vroeger als de kinderen uit school kwamen, later toen ze op de kleinkinderen paste of als ze kwamen logeren. En ook daarna toen haar man was overleden en er geen zorgtaak meer voor haar was. Iedereen kon binnenlopen en was welkom. Ze had altijd tijd voor een kop koffie of thee en een praatje.

Tijdens de jaren van dementie bleef ze thuis door de inzet van haar dochters, huisarts en een hecht zorgteam. Na overlijden was dan ook de wens om thuis te blijven. Na een liefdevolle laatste verzorging door haar dochters legden we haar in een mooie houten kist. Daaromheen kwam een bloemenband. Tijdens de opbaring waren er diverse bloemen om haar heen. De overledene hield van haar tuin en van bloemen. Het zag er prachtig en passend uit. Een klamboe daar overheen maakte het op en bijzondere manier af. Zowel de overledene, als de bloemen en de kist waren zichtbaar door de klamboe heen. Ze lag in haar eigen geliefde omgeving thuis als een prinses….. Een prachtige, waardevolle laatste paar dagen was ze in haar eigen huis, waar de eigen familie afscheid nam. Passend, liefdevol, intiem en persoonlijk …..